En mensen vragen,
ben ik over je heen.
Het scheen
zo te zijn.
Tot ik zag dat wat niet met mij,
doet zij.

Je zei altijd,
voor jou zo een ander.
Ik wist dat je gelijk had,
maar had gehoopt dat ik iets had veranderd.

Je bent me kwijt
en ik heb iets in je los gemaakt.
Op mijn ideeën werd je altijd kwaad,
maar met mijn vervanging,
maakt het niet uit waar je heen gaat.

Ik vraag me af,
heb ik dat veroorzaakt?

Ik weet dat het voelt als een steek in mijn hart,
Die had ik niet verwacht.
Wat was al die tijd waard,
al jouw woorden..
Die nu tot het verleden behoren.

Ik hoef niet terug bij jou,
maar toch wil ik weten
dat ik niet ben vergeten.

En mensen vragen,
ben ik over je heen.
Ik heb geen idee.
Op dit moment voel ik me vooral heel alleen.

Alle opgebouwde lagen,
daar gaat die foto dwars doorheen.

C.