Gedichten en Gedachten

Het is als een piep die ik niet hoort bij afleiding, een piep die continu aanwezig is. Ik weet dat ik moet toegeven aan het geluid, maar het is makkelijker om te doen alsof het er niet is. Het is makkelijker om toe te geven aan de afleidingen die het leven bied. Het is dan…

Soms ben ik verdwaald in de wereld en vergeet ik de wereld van het zijn. Om de verloren weg te kunnen vinden, zoek ik naar voetsporen van onbewandelde wegen. Totdat ik me realiseer dat ik de verkeerde kant op kijk. Op zoek naar een wereld waar ik helemaal niet thuis hoor, vergeet ik naar binnen…

Soms word ik overspoeld met een gevoel, een gevoel van leegte. Een leegte die gevuld wordt door een bodemloze put. Ik denk dat ik de vulling moet zoeken in waardering. Ik gooi met alles. Alles. Ik hoop dat iemand moet lachen. Ik hoop dat iemand iets tegen me zegt of blijk geeft van waardering. De…

‘Aan welk woord denk je nu?’, vroeg jij terwijl onze blikken elkaar niet los lieten. De vraag overviel me na minuten lange stilte. Ineens leken alle woorden te veel en wist ik het niet meer. Ik liet je blik los en probeerde woorden te vinden. Ik wilde een woord zeggen dat het beste bij mijn…

Ik snap nu hoe het zat. Jij wist altijd wel wat. Ik zag dat. Jij had altijd je mening klaar. Ik beschouwde het altijd als waar. Daarom kwam ik naar je toe. Ook al wist ik zelf wel hoe. Jij wist altijd te zeggen wat ik moest. Jij hield mij altijd koest. Tegen het eind…

Als ik mezelf weer laat verliezen in gedachten over wat gaat komen, dan denk ik groot. Ik zie mezelf al staan op de top van de wereld en laat mezelf meedeinen met het ritme van de horizon. Ik kijk verder dan ik kijken wil, want ik weet dat ik helemaal niet zo ver wil kijken.…

In tijden van geen concentratie kijk ik naar het water. De golven lijken identiek en continu, maar voor ik het weet is die ene verdwenen in de massa en besef ik me dat er helemaal geen continuïteit bestaat in de golf. In tijden van geen concentratie kijk ik naar de fietser. De fietser is al…

Sommige momenten ben ik zo intens vrolijk. Ik voel me een met mezelf en een met het moment. Alleen in de wereld, maar ook een deel van de wereld. Ik voel nog net geen tintelingen door mijn hele lijf. Ik voel niet letterlijk bewust hoe elke cel van mijn lichaam leeft. Ik ben me even…

Ik realiseerde me niet, hoeveel jij betekende. Je was er altijd, elke keer dat ik verdriet kende. Elke keer kwam jij naar me toe en was je er. Niet meer en niet minder. Nu ben je weg. Terwijl het zo veel waard was dat je er gewoon was. Ik weet dat ik soms boos op…

Hopeloos noem ik dit. Er is geen komen en er is geen gaan, maar ineens is het spoorloos verdwenen. Geheel weg is het natuurlijk niet, want ik voel de resten nog liggen. Ze lijken zwart in een kleurrijk verleden, wist ik veel dat ik maar beperkte tijd had om alle kleuren te besteden. Ik wist…