Draaien we om hetzelfde begin.

Samen gaan we er heen, maar er is geen start. Geen einde. 

Er is alleen maar een cirkel. 

Het uitzicht verdiept zich in verschillende kleuren. 

Het helpt niet. 

Duizelige beelden dienen zich aan. 

Verdraaide geluiden verzamelen zich om mij heen. 

Het midden kan niet worden onderscheiden. 

Dan sta ik stil, maar nog niet klaar om uit te stappen. 

Struikelend loop ik naar het begin, te langzaam. 

We starten opnieuw. Verdraaid. 

Voetje voor voetje ga ik mee naar een nieuw eind. 

Een aanraking verwijderd van stoppen.

Na deze cirkel ben ik echt klaar. 

Maar als we stilstaan, vaar ik toch graag nog een keer mee. 

Misselijk maar tevreden.  

Draaien zoveel meer eenvoud dan eindigen.

C.