Ik zoem, en mijn hele lichaam zoemt.
Zo gaat het.
De kippenvel stopt me niet van warm zijn van binnen en stralen van buiten.
Mijn hoofd zit los en mijn lichaam zit vast aan de draaiing van de straling.
Goh wat is dit toch.
Zou hier toch een reden voor zijn?
Zeggen wij hetzelfde nog iets anders.
Zamen hetzelfde of apart.
Zoek ik naar iets dat er niet is?
Zo elke keer precies, maar toch anders.
Niet te voorspellen.
Zo gaat het .
Zoem zoem.
Tot de afstand mij doet vergeten hoe het voelde, met jou, met iemand anders.
Zodat elke keer weer opnieuw een ontdekkings reis is naar nieuwe trillingen en geluiden.
Zo graag zou ik het nu uitzetten.
Zoem, doem.