Ik zag nooit de schoonheid van strakke lijnen, tot ik verder keek.
Toen zag ik ineens het fijne en was mijn negativiteit achterhaald.
Ik bleef maar malen om te ervaren wat het was.
Het scheen een een plek waar men leeft en verdwaald.
Het rauwe, grijze uiterlijk gaf een mysterieuze geest.
Ja, die lelijke strakke lijnen, waren ineens niet meer wat het leek.

C.