Ik ben aan het leren, maar ineens niet meer.
Ineens ben ik in een andere wereld.
Ik ben aan het praten, maar ineens vliegen de woorden terug.
Ik ben in mijn hoofd niet met de woorden bezig.
Ik ben maar wat aan het stamelen en dan ben ik weer terug.
Alsof ik even weg was gevlogen naar een droom.
Nu, weer terug bij het gesprek, wil ik eigenlijk weer terug naar de droom.
Ik praat maar door, maar eigenlijk brengt elk woord me weer een eind weg.
Dan begint het praten. Ik kan eindeloos praten. Ik weet hoe het moet zijn.
Tot de woorden omgekeerd worden en ik weet dat het tijd is om weg te gaan van de droom.
Toch brengt alles mij weg uit deze wereld en is het moeilijk om hier te blijven.
Ik ben te gevoelig voor elke prikkel die me weg brengt.
Ik ben te gevoelig voor die andere wereld.
Ik wil weg vliegen, weg dromen en daar zijn.
Het is een vicieuze cirkel, het denken.
Het is een vicieuze cirkel, waar ik uit wil.
Om alleen maar meer weg te gaan van de werkelijkheid.

C.