Wanneer het mooiste definieerbare ding eigenlijk niet
is. Eigenlijk maar een weerspiegeling is van iets
veel groters. Dan vraag ik me af wat iets echt mooi
maakt en waarom wij denken dat echte schoonheid te
kunnen zien die van binnen zit. De uitstraling naar
buiten kan net zo hard schijnen als het wil, de binnenste
wereld zien alleen wij zelf. Ik geloof erin dat wij
allemaal in het diepste zijn, heel mooi zijn en we zo
veel lagen er om heen kunnen bouwen als we willen.
Wij buitenstaanders kunnen ze er heus niet allemaal
afpeuteren. De vraag is natuurlijk in welke laag
jij hierdoor verzeilt raakt en wat deze laag met jou doet.
Elke leugen is een leugen naar dat aller binnenste zonder
schijn. Het is voor jou om te ontdekken hoe mooi dat is,
want ik geloof dat we in dat aller aller binnenste allemaal
hetzelfde zijn. Jij, de maan en ik.

Hoe hard de maan ook niet schijnt.
Wij weten hoe mooi zij van binnen is.

C.