Het is heel makkelijk om terug te kijken en vooral niet van je eigen blik te wijken.
Ik dacht dat ik niets had gedaan, maar die hele gedachte lijkt nu van de baan.
Jij was diegene die na mij zag dat het alleen aan jou lag.
Ik weet nu dat jij niet alleen was en ik alleen jouw waarheid las.

Ik weet dat van die waarheid maar een deel klopt, maar die gedachte heb ik lang weg gestopt.
Ik zat namelijk ook fout, maar dat laat jou nu koud.
Wie geeft jou ongelijk, want ik vond jouw excuses destijds ook niet belangrijk.
Nu ben ik te laat om sorry tegen jou te zeggen en de situatie uit te leggen.

Ik weet nu precies hoe het voelt en wat je al die tijd hebt bedoeld.
Wanneer je je open stelt, voel je je na geen reactie gekweld.
Jij hebt dat allemaal al doorstaan en het spijt me dat ik je dat heb aangedaan.
Ook al wilde ik misschien niet meer bij jou zijn, ik bezorgde je alleen maar extra pijn.
Ik had dit beter kunnen doen, want nu denk ik alleen maar aan onze afscheidszoen.

Ik zou heel graag willen dat we samen konden chillen.
Dat we samen het verleden kunnen omarmen, zonder elkaar op te warmen.
Gewoon als twee helen die samen een verleden delen.
Dit is mijn manier om sorry te zeggen en het verleden naast ons neer te leggen.

C.