Dit wordt een somber gedicht,
Wat kan ik zeggen.
Soms is het nodig.
Mijn gedachten worden niet continu verlicht.

Iedereen heeft periodes van duisternis.
Hoop ik. Denk ik.
De gedachte dat ik niet alleen ben,
verlicht het enigszins.
Al is het niemand die mijn duistere periodes kent.
Het alleen zijn in het duister went.

Ik word overspoeld met gedachten.
Gedachten over hier en nu.
Over hoe nu verder en waarom.

Wat het nut is van alles en nu.
Als de ultieme definitie van dit,
leegte is.
De wereld neemt van mij bezit.
Het is een ware hechtenis.

Ik weet niet meer wat ik moet doen.
Wat het doel is en waarheen ik ga.
Als 1 van meer dan een duizend miljoen,
weet je toch niet meer welke achterna.

Als het nut liefde is en kinderen.
Is dat alles waar het nu om gaat.
Ik weet niet eens of ik dat nog moet willen.
Als je ziet hoe het met onze wereld staat.

Ja, duisternis en geen licht.
Ik weet niet waar ik heen moet.
Er is geen einde in zicht.
Zoveel keuzes, maar eigenlijk niets.
Als ik mijn ogen open doe,
dan weet ik dat er alleen maar leegte is.

C.