Soms ben ik verloren in het spel
Ik vraag me af, is dit het wel?
Of ben ik verloren in de wonderlijke wereld van illusie.

Je geeft signalen die ik niet kan bepalen.
Ik vraag me af, speelt dit alleen in mijn gedachte af?
Of bestaat er echt iets als onvoorwaardelijke liefde.

Ik speel het mee, ik doe mee.
Ik deed mee en ik stopte ermee.
Ik heb jou laten staan.
Nu vraag ik me af, deed het je wat?

Ik zie geen waarheid meer in deze wonderlijke wereld.
Het bovenwonderlijkste bestaat om onverklaarbare redenen.
Terwijl juist dat gene wat voor ons staat lijkt te verdwijnen.

Daarom snap ik het spel niet, waarin ik verloren ben geraakt.
Ik kan niet meer nadenken en vergeet waar ik zelf voor sta.
Toch speel ik liever dat verschrikkelijke spel met jou, dan geen spel.
Terwijl dat is wat ik de afgelopen jaren zolang heb gedaan.

Nu heb jij geen zin meer. Daar ga ik weer.
Is dit echt of een illusie?
Als dit echt is, waarom is het dan pas nu dat ik het in zie?

C.

Plaats een reactie