De maan schijnt helder,
al is het niet de maan die schijnt.

De wolken bedekken de hemel,
al is het niet de hemel die de wolken bedekt.

Gevoelens deinen op de golven van de werkelijkheid. 
Geen gevoelloosheid, kan beschrijven waar dit vandaan komt.

Zoveel gevoel dat er is, maar niet is.
Zoveel gevoel dat er mist.

Terwijl eigenlijk de gevoelens verbloemen
dat de werkelijkheid niet schijnt.

De stralen verbergen de werkelijkheid in het zijn. 
Hierdoor kan de realiteit verborgen worden in de eindeloosheid van gevoel.

Gevoel zonder doel.
De controle is verloren in het einde en het begin.

Aangezien het begin er nooit was en het einde in tijden van gevoel niet te bepalen is.

De werkelijkheid wordt gezien achter de stralen van de zon.
De werkelijke maan die daar zich bevindt, is een vertrouwelijke plek.

Al is er niet te zeggen of die plek een plek is.
Al is het bijna niet mogelijk om de stralen de laten verdwijnen.

Niet zelfstandig, niet zonder pijn.
Ziet zonder te realiseren dat ze er eigenlijk niet zijn.

C.