Vandaag is de wereld grijs.
Mijn leven grijs
en iedereen is grijs.

Iedereen lijkt hetzelfde grijs,
in deze grijze wereld.

Niemand lijkt te begrijpen dat deze grijze wereld,
hetzelfde is als de gele wereld van morgen
of de witte van vorig jaar.

Niemand begrijpt dat we allemaal hetzelfde voelen:
de grijsheid en de druk van het grijze bestaan.

Begrijpt niemand dat we in deze grijze wereld
er voor elkaar kunnen zijn?
Alleen dan kunnen we echt samen grijs zijn.

Dat maakt de wereld toch misschien wat optimistischer grijs,
want grijs is de wereld toch al.

Dus waarom kleuren we de wereld niet samen, precies die kleur die wij willen?

C.