Ieder mens maakt fouten.
Dat is wat ik zei.
Mag hij dan niet opzouten?
Dan is alles echt voorbij.
Iedereen gaf advies.
Niemand begreep wat ik deed.
Mijn gedachten klonken niet logisch,
maar jij zei dat het je speet.
Ik gaf je een kans.
Dat is wat ik zei.
Ik leefde in een trans.
Alles ging zo snel voorbij.
Nu weet ik niet precies,
hoe ik hier ben beland.
Alles klonk destijds zo logisch.
Nu zie ik alles van een afstand.
De woorden die ik heb gezegd,
ze waren niet echt.
Al wilde ik oprecht,
dat ze de waarheid waren.
Het zou alles kunnen verklaren.
Hoe ik mijn eigen gedachten verlies.
Is dat de oorzaak van alle ruzies?
Boos op mezelf, omdat ik dacht dat ik je had vergeven.
Nu moet ik elke keer alles in gedachte herbeleven.
De gedachten blijven aan me kleven.
Jij hebt mij me bedrogen
en ik mezelf voorgelogen.
Ik heb het nooit verwerkt
al heeft niemand dat ooit gemerkt.
Ik moet mezelf vergeven.
Met mijn fouten leren leven.
Mijn emoties de kans geven,
om te verwerken hoe het echt zat.
Hoe doe ik dat?
C.

Plaats een reactie