Geen licht komt door het raam,
maar duisternis.
Geen zon verlicht het bestaan,
van het gemis.
Geen maan reflecteert mij alleen, eenzaam 
Het is maar een gebeurtenis. 
Geen sprankje hoop dat ik dit gevoel kan weerstaan.
Elke keer hoop ik dat ik me vergis.
Dat ik dit vervelende gevoel kan tegen gaan. 
Een gevoel dat ik graag uit mijn gedachten wis. 
Hoe kan dit gevoel ontstaan? 
Als ik dit gevoel zo graag wil laten gaan? 
Maar het is een feit dat ik je mis. 
En dat vraagt me zelf om vergiffenis,

dat ik jou heb laten staan. 
C. 

Plaats een reactie